Życzę Wam...

WSZYSTKIM KTÓRZY ZAGLĄDAJĄ CZASEM NA MÓJ BLOG PRAGNĘ JUŻ DZISIAJ ZŁOŻYĆ NA NADCHODZĄCE ŚWIĘTA ŻYCZENIA ZDROWYCH I SPOKOJNYCH ŚWIĄT WIELKANOCNYCH, SPĘDZONYCH W GRONIE RODZINY, PRZYJACIÓŁ. NIECH TEN WIELKI TYDZIEŃ BĘDZIE CZASEM PRZEMYŚLEŃ I ZADUMY. 

My ten tydzień pragniemy spędzić bez telewizji i internetu. Pragnę aby ten tydzień był wyjątkowy. Chcę dzieciom przekazać w prosty sposób na czym polega to oczekiwanie na Zmartwychwstałego Chrystusa. Będziemy też dalej robić pisanki, kartki świąteczne, a pod koniec tygodnia również zajmiemy się wspólnym pieczeniem ciasteczek i baby wielkanocnej.

Tydzień temu byliśmy z dziećmi na przedstawieniu "Męki Pańskiej", trochę się obawiałam, że może Weronika będzie mocno przeżywać to co tam zostanie pokazane. Ale dzieci oglądały to z zapartym tchem a potem zadawały wiele pytań. "Dlaczego to się stało?", "Co było napisane na tej kartce, która wisiała nad głową Pana Jezusa?" i wiele innych. Męka była bardzo profesjonalnie przygotowana, mój mąż przygotował krzyż, który był niesiony, my wyszukaliśmy stare monety, które były srebrnikami. A aktorami seminarzyści z Wyższego Seminarium Duchownego w Łomży.

Stare jak nowe

Miałam nie wykończone serwetki, kiedyś wyszyła je moja mama. Brakowało niektórym obwódki teściowa podjęła się ich wykończenia i dzisiaj wyglądają tak:

Przy okazji wyjęłam, uprałam i ukrochmaliłam inne "stare" serwetki zrobione przez mamę.

Babcia zrobiła też kołnierzyk dla Weroniki.

Kiedyś pamiętam i ja robiłam na szydełku ubrania dla lalki Barbie, ale dzisiaj zdecydowanie wolę haft krzyżykowy.

Poszewki na poduszki

Dwa dni temu wyjęłam maszynę do szycia, żeby obrzucić jeden obrus a raczej "cerato- obrus". I maszyna została do końca dnia. Mama jakiś czas temu przysłała mi kawałki, kawałeczki i kawały materiałów- różnych. Wyjęłam i zaczęłam dumać co z nich zrobić. Może lamperkin, może zasłony?
Oto co mi wyszło:

Poszewki

A z tego obrus, pasował idealnie na jeden ze stołów, które są w naszym domu.

Stare skarby książkowe

Dzisiaj wyciągnęłam karton ze starymi książkami, podręcznikami było tam kilka starych czasopism i gazet. Szkoda mi było wyrzucić je, więc spakowałam w karton kilka lat temu. Jakiś czas temu przemeblowałam na naszym poddaszu i teraz nasza sypialnia jest tam gdzie była sypialnia Szymona. Część starego mebla tzw. "puszczy" służyła mu za półki na samochodziki i traktory. Nie przenosiliśmy jej, bo w nowym miejscu nie pasowała, a my z kolei jeszcze nie znaleźliśmy nic odpowiedniego do łóżka, więc póki co stoi przy łóżku. Półki były prawie puste, więc postanowiłam ustawić tam książki.

Na górnej półce stoją książki dla dzieci, a na dole teraz te z kartonu.

Odnalazłam wśród tych książek, bardzo zniszczone stare egzemplarze bajek:

Hansa Christiana Andesena wydanie z 1972 roku (pamiętam, że znalazłam ją kiedyś u babci).

 Marii Konopnickiej " O krasnoludkach i sierotce Marysi" ( nie od razu wiedziałam jaka to książka, bo na okładce starły się litery i brakuje 14 pierwszych stron); zawiera ona piękne ilustracje. Druga książka na zdjęciu to "Bajarka opowiada" Zbiór baśni całego świata wyd. 1985 roku

I moja ukochana "Ania z Zielonego Wzgórza" Lucy Maud Montgomery mocno sfatygowana, ale ukochana!

 Znalazłam też gazetę Drużyna Zuchowe Wieści numer z kwietnia 1989 r. - nie wiedziałam nawet, że takie czasopismo wychodzi, pamiętam za to MIŚ i Świerszczyk, zbierałam miałam ich bardzo dużo, ale nie zachował się żaden. Podczas mojego pobytu w Warszawie siostry zrobiły porządki i wszystkie wyrzuciły. Jestem typem zbieracza gromadzę różne rzeczy miałam też kilkanaście płyt winylowych, które też "wyparowały" kiedyś pod moją nieobecność. Trudno! 

A tak wygląda moja biblioteczka nad schodami. Jest częścią zabudowy schodów. Za nią znajduje się teraz sypialnia dziewczyn.

Amarylis zakwitł

O kilku dni pogoda iście wiosenna. A ja nadal jestem wśród ubrań segreguję, przebieram. Dobrze, że wzięłam się za to. W garderobie mam teraz taki luz, że sama sobie się dziwię. Chomik ze mnie straszny. Zawsze mi się wydaje, że albo moda wróci albo stracę parę kilko i jeszcze trzymam ubrania w rozmiarze 36! Oj kiedy to było! Ale dojrzałam przestałam się łudzić ;(
Wielkie zdziwienie moje było, gdy okazało się, że Julitka tak urosła, że prawie wszystkie ubranka są na nią za małe. Ona skwitowała to stwierdzeniem, że przecież ma już 6 lat! No tak 27 lutego miała urodzinki, i z tej okazji też małe rodzinne przyjęcie w sobotę mieliśmy. Był tort , goście i prezenty.
Przygotowałam ciasto francuskie z brzoskwiniami i jabłkiem, kruche ciasteczka ze skwarek. Dla dzieci były bez dodatków w kształcie zwierzątek i literek, bo takie najlepiej lubią. Dla dorosłych z miodem oraz pestkami dyni i słonecznika. 

 Na tort nie miałam pomysłu, zrobiłam tradycyjny z bitej śmietany jasno różowy! Ważne, że smakował i niewiele go zostało.

Prezentem, który pobił wszystkie była ta oto różowa pufa. Utworzyły się dwa fronty: CHŁOPCY KONTRA DZIEWCZYNY. Wszyscy chcieli na niej siedzieć. Musieliśmy wkroczyć w akcję i rozstrzygnąć spór: kto? kiedy? i jak długo może na niej leżeć? Czy raczej na nią skakać.

Na zbliżający się Dzień Kobiet zakwitł Amarylis.

Miłych niespodzianek w jutrzejszym dniu życzę  sobie i Wam Kobiety z okazji NASZEGO ŚWIĘTA!

Serwetka w maki i chabry

Już prawie skończona serwetka w chabry i maki. Tak  mi tęskno do lata.

Jeszcze nie uprana i nie uprasowana, ale chciałam ją już Wam pokazać.