Planujemy, planujemy, a życie i tak kreśli własne scenariusze.

 Miałam ciężkie przeżycie ostatnio, ale jest to tak przykre, że nie będę o tym pisała. :(

Zaczął się rok szkolny - Szymon jest w pierwszej klasie.

Julitka jako pięciolatek w "zerówce". 

Córka pierwszy dzień zadowolona przyszła ze szkoły, ale potem w ciągu dnia kilka razy pytała 

"Mamo pójdziesz jutro ze mną do szkoły i będziesz siedziała?" 

Drugiego dnia rano nie chciała wogóle wstać choć całe wakacje kompletowała przybory, książki, nosiła plecak i cieszyła się, że będzie chodziła jak Szymon do szkoły. 

Zawiozłam ją i dwie godziny spędziłam w szkole. 

Pani prowadziła zabawy taneczne, w których Julitka nie chciała brać udziału. 

Mówiła, że to trudne i męczące. 

 Kolejne dwa dni zawiózł ją do przedszkola mąż zostawił bez  płaczu i jak wróciła była zadowolona.

 Nie ma to jak TATA. Mam nadzieje, że w kolejne dni nie będzie problemów.
Wakacje minęły bardzo szybko. Nie miałam weny do wyszywania. Zachciało się mi kiedy znajoma urodziła synka. Postanowiłam, że zrobię metryczkę.
Wyszyłam i poprosiłam męża, żeby mi zrobił ramkę.
Nie bardzo mu się chciało  i podsunął mi inny pomysł... ; tak powstała poduszeczka

i jeszcze jedna dla siostry maluszka, żeby nie była zazdrosna.

Dzisiaj dowiedziałam się też, że zostanę obdarowana wzorem haftu. I to miłe zakończenie ostatnich trudnych dni w moim życiu.
t-renia
tak zdecydowała dziękuję Ci bardzo!